gepubliceerd op 17 september 2025
Poëzie van nu 130: ‘Aan wie, deze offers’ van Daniël Vis

Mario Molegraaf belicht in deze rubriek recent verschenen bundels van Nederlandse en Vlaamse dichters. Deze keer schrijft hij over Aan wie, deze offers van Daniël Vis:

Heeft u dat ook? Dat u het gaat doen en intussen overweegt: even een kindje maken? Dichter Daniël Vis (1988) is wel zo iemand. Hij begint zijn bundel Aan wie, deze offers met: ‘Je kleedt je uit/ aan de rand van ons bed’. Voor hem een signaal dat er niets mankeert aan ‘onze vruchtbaarheid’. Vader in de dop, ‘omdat ik vorm geef aan een wieg’. Het komt op mij gemaakt over, de vermenging van welbewuste voortplanting en instinctieve lust. Jawel, dat laatste is er toch ook bij Vis, ‘je tanden in mijn onderlip,/ het geile van een trui die/ dansend uitgetrokken wordt’.

Het lijf wordt verder verkend: ‘Je organen, lief,/ prachtig zijn ze, hoewel/ ik de meeste/ nog nooit heb gezien’. Vis gaat nóg een laag dieper het warme lichaam in, waardoor we juist in kille sferen belanden: ‘de betrokken chromosomen/ liggen tegenover elkaar/ en hebben zich verbonden’. Poëzie voor lezers met biologie in hun vakkenpakket.

De dichter beweegt zich tussen eerlijkheid en gekunsteldheid, tussen tegengestelde polen, letterlijk tussen twee continenten. Hij gaat naar Brazilië, met alle opwinding die daarbij hoort. Tegelijk zit hij vast aan ons ‘grijze, rijke land’ met een taal die ongeschikt is ‘voor de manier waarop men spreken moet/ wanneer men tot de goden spreekt’. De goden zijn nooit ver in deze poëzie, goden die vanuit Afrika naar Zuid-Amerika zijn overgewaaid. Vis verwoordt het religieuze verlangen mooi: ‘Dorstig dwalen/ onze ogen langs de hemel’.

Maar de dichter dorst het meest naar vaderschap, al weet hij het eerst niet helemaal zeker. ‘Deze man,/ een vader?’ schrijft hij, met vraagteken. Het gaat, meer of een slager spreekt in plaats van een dichter, over ‘vlees waarin we leven/ en het is vlees wat we hopen voort te brengen’.

Het loopt fataal af, met de grote liefde van Vis, met zijn kinderwens: ‘Je bent er niet meer, dus je bent er/ wel geweest’. Gedichten als gebeden, tussen ratio en emotie, een schreeuw van wanhoop of is het juist een kreet van hoop? Hoogst persoonlijk, maar u en ik voelen het ook.

Mario Molegraaf

Aan wie, deze offers, Hollands Diep, paperback, 66 pag., € 19,99
ISBN: 9789048872176 

Secret Link