{"id":19069,"date":"2026-01-04T09:41:03","date_gmt":"2026-01-04T08:41:03","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mdnl.nl\/?p=19069"},"modified":"2026-01-04T09:41:03","modified_gmt":"2026-01-04T08:41:03","slug":"poezie-van-nu-140-sanctus-van-rob-schouten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mdnl.nl\/?p=19069","title":{"rendered":"Po\u00ebzie van nu 140: ‘Sanctus’ van Rob Schouten"},"content":{"rendered":"

Mario Molegraaf belicht in deze rubriek recent verschenen bundels van Nederlandse en Vlaamse dichters. Deze keer schrijft hij over <\/i><\/em>Sanctus van Rob Schouten:<\/i><\/em><\/strong><\/p>\n

In de dagelijkse werkelijkheid geldt nooit eens \u00e9\u00e9n plus \u00e9\u00e9n is twee. Alles wat goed komt, loopt toch weer fout. Achter de wolken zijn er m\u00e9\u00e9r wolken. Juist je naasten lijken vaak het verste weg. Het leven zoals het is, het leven zoals beschreven door Rob Schouten. Zo lang als ik po\u00ebzie lees, is hij er: hij debuteerde in 1978, ik werd dat jaar achttien, hij vierentwintig. Heel veel jaren en heel veel bundels verder is daar Sanctus<\/i><\/em>. Maar sanctus volgens Schouten betekent allerminst heilig. Bij hem is er namelijk niets verheven en staat niets vast. Ook zijn po\u00ebzie is geen tempel voor de eeuwigheid, eerder een tentje dat wegfladdert bij windkracht zes. Er staan nogal wat sonnetten in Sanctus<\/i><\/em>, maar die missen qua inhoud \u00e9n qua vorm stelligheid.<\/p>\n

Niets is gaaf, dus laat vooral het gedicht niet gaaf zijn. Po\u00ebzie zonder koers, zoals het leven zonder koers is. De dichter staat niet op een podium maar praat met het publiek, bedenkt zich, aarzelt, trekt terug. Er zijn verwante zielen in de Nederlandse literatuur, ook Anton Korteweg schrijft gedichten tegen de verdrukking in. Maar Rob Schouten beweegt zich wel heel rigoureus richting rafel en rand. Neem in Sanctus<\/i><\/em>\u00a0de even ontluisterende als vermakelijke afdeling met \u2018pornofiele en pornofobe verzen\u2019. Het wonder van de liefde teruggebracht tot onbeholpen gefriemel.<\/p>\n

Leven zonder leuzen. En niemand die maalt om de mens. Er is slechts zicht op het grote niets. \u2018Wij kijken uit op het heelal\/ dat geen advies in petto heeft,\/ soms borrelt er tussen de benen iets\/ maar voor je hoofdpijn krijgt is het voorbij,\u2019 wil de wijsheid van de zeer aardse dichter, \u2018tussen toekomstherinnering\/ en oude visioenen\u2019. Kinderen verkeren even in een illusie, schrijft Schouten in een gedicht \u2018Met mijn kleinzoon in de dierentuin\u2019, maar \u2018de waarheid moet gezegd\/ die van de kooien en de tranen\u2019. Vervolgens melden zich ook \u2018onheilsprofeten en angsten\u2019, met in hun kielzog \u2018de trutten en meteropnemers\u2019. De dichter die laat zien dat in een mensenleven de uitkomst van elke rekensom nul is.<\/p>\n

Mario Molegraaf<\/p>\n

Sanctus,<\/i><\/em> De Arbeiderspers, paperback, 62 pag., \u20ac 19,99<\/strong>
\nISBN: 9789029553728<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mario Molegraaf belicht in deze rubriek recent verschenen bundels van Nederlandse en Vlaamse dichters. Deze keer schrijft hij over Sanctus van Rob Schouten: In de dagelijkse werkelijkheid geldt nooit eens \u00e9\u00e9n plus \u00e9\u00e9n is twee. Alles … Verder lezen Po\u00ebzie van nu 140: ‘Sanctus’ van Rob Schouten<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":19079,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-19069","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19069","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=19069"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19069\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19334,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19069\/revisions\/19334"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/19079"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=19069"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=19069"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=19069"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}