{"id":18384,"date":"2025-09-05T09:18:38","date_gmt":"2025-09-05T07:18:38","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mdnl.nl\/?p=18384"},"modified":"2025-09-05T09:18:38","modified_gmt":"2025-09-05T07:18:38","slug":"poezie-van-nu-129-oceandiva-van-christina-flick","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mdnl.nl\/?p=18384","title":{"rendered":"Po\u00ebzie van nu 129: &#8216;Oceandiva&#8217; van Christina Flick"},"content":{"rendered":"<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-18385\" src=\"https:\/\/www.mdnl.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/Flick-ocean.jpg\" alt=\"\" width=\"550\" height=\"806\" srcset=\"https:\/\/www.mdnl.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/Flick-ocean.jpg 550w, https:\/\/www.mdnl.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/Flick-ocean-205x300.jpg 205w, https:\/\/www.mdnl.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/Flick-ocean-102x150.jpg 102w\" sizes=\"auto, (max-width: 550px) 100vw, 550px\" \/><\/p>\n<p><strong><em><i>Mario Molegraaf belicht in deze rubriek recent verschenen bundels van Nederlandse en Vlaamse dichters. Deze keer schrijft hij over <\/i><\/em>Oceandiva <em><i>van Christina Flick:<\/i><\/em><\/strong><\/p>\n<p>De stad volgens Christina Flick, \u2018onstuimig grijs en lang en breed en vies\u2019, met \u2018afvalwagens flatgebouwen speeltuinen\/ kruispunten ringwegen bioscopen\u2019. De enige vogels zijn \u2018duiven meeuwen kraaien\u2019, verder valt het oog op \u2018twee peuken uitgezogen in een frietzak\u2019, klimt een puber \u2018binnen op zoek naar een pok\u00e9mon\/ die volgens haar app in mijn huiskamer woont\u2019 en haalt een chauffeur \u2018een daewoo k5 uit het voorvak\u2019. Alsof deze po\u00ebzie al niet verontrustend genoeg is, ontdek ik op internet dat hiermee een pistool is bedoeld. De verteller ontsnapt trouwens bij het volgende stoplicht en gooit \u2018nog mijn fles bier achter hem aan\u2019. Mis!<\/p>\n<p>Het is volop 2025 in <em><i>Oceandiva<\/i><\/em>, het po\u00ebziedebuut van Christina Flick (Duitsland, 1982). En toch moet ik steeds weer denken aan een spraakmakende debuutbundel van precies honderd jaar geleden, <em><i>Narrenwijsheid<\/i><\/em>\u00a0door J.C. van Schagen. Ook daarbij ging het om stedelijke po\u00ebzie, waarin de regen \u2018in de vuile gootjes van de binnenstad\u2019 regent en \u2018op de tramremise en de kar van den bakker\u2019. Een eeuw later regent het nog steeds: \u2018de regen valt zo hard dat we rennen\u2019.<\/p>\n<p>Van Schagen begon zijn gedicht met de befaamde regels: \u2018Niets is dat niet goddelijk is\/ daarom wil ik niets uitzonderen\/ ik geef geen namen\u2019. Net zo\u2019n alomvattendheid vinden we in <em><i>Oceandiva<\/i><\/em>. Er is plaats voor snackbar en afhaalmaaltijd, en iemand wijst \u2018naar een jumbo die in de plaats\/ is gekomen van een deen\u2019. (Het gaat dan over supermarkten.) Zelfs krijgen verschillende talen gelijke kansen: de dichteres bedient zich van het Duits, het Engels en het Nederlands.<\/p>\n<p>Haar bundel lijkt een soort <em><i>Narrenwijsheid <\/i><\/em>na honderd jaar, vanwege uitspraken als \u2018ik geloof weer in god en in mensen\u2019, maar vooral vanwege aanpak en sfeer. De harde, alledaagse wereld de zachte, verheven literatuur binnengehaald: \u2018we pinnen geld voor whoever ons in het leven\/ heeft geroepen en ik roep fuck whoever ons\u2019. Van Schagen liep indertijd voorop met wat je \u2018praatpo\u00ebzie\u2019 kunt noemen, Flick zet dat op een heel eigen manier voort. Onderweg door de ongrijpbare straten van de stad en tegelijk door de onbegrijpelijke \u2018kromme steegjes onzer gedachten\u2019.<\/p>\n<p>Mario Molegraaf<\/p>\n<p><strong><em><i>Oceandiva, <\/i><\/em>Uitgeverij Van Oorschot, paperback, 64 pag., \u20ac 19,99<\/strong><br \/>\n<strong>ISBN: 9789028252035<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mario Molegraaf belicht in deze rubriek recent verschenen bundels van Nederlandse en Vlaamse dichters. Deze keer schrijft hij over Oceandiva van Christina Flick: De stad volgens Christina Flick, \u2018onstuimig grijs en lang en breed en vies\u2019, &hellip; <a href=\"https:\/\/www.mdnl.nl\/?p=18384\" class=\"more-link\">Verder lezen <span class=\"screen-reader-text\">Po\u00ebzie van nu 129: &#8216;Oceandiva&#8217; van Christina Flick<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":18385,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-18384","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18384","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=18384"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18384\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18635,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18384\/revisions\/18635"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/18385"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=18384"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=18384"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=18384"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}