{"id":14150,"date":"2023-05-09T07:20:26","date_gmt":"2023-05-09T07:20:26","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mdnl.nl\/?p=14150"},"modified":"2023-05-09T07:21:18","modified_gmt":"2023-05-09T07:21:18","slug":"poezie-van-nu-canon-van-de-nederlandse-poezie-van-paul-claes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mdnl.nl\/?p=14150","title":{"rendered":"Po\u00ebzie van nu 45: ‘Canon van de Nederlandse po\u00ebzie’ van Paul Claes"},"content":{"rendered":"

Mario Molegraaf belicht in deze rubriek recent verschenen bundels van Nederlandse en Vlaamse dichters. Deze keer schrijft hij over<\/i><\/em>\u00a0<\/i><\/em>Canon van de Nederlandse po\u00ebzie van Paul Claes:<\/i><\/em><\/strong><\/p>\n

Bredero was de zoon van een \u2018welgestelde schoenmaker en belastingpachter\u2019. Gezelle was \u2018een West-Vlaamse tuinderszoon\u2019. Kloos was de zoon van een kleermaker. Slauerhoff was de zoon van \u2018een behanger-stoffeerder\u2019. Enzovoorts. Paul Claes begint zijn presentatie van de dichters in zijn omvangrijke Canon van de Nederlandse po\u00ebzie<\/i><\/em>\u00a0steevast met dit vaderverhaal. Alsof Bredero, Gezelle, Kloos alleen z\u00f3 konden worden wie zij waren.<\/p>\n

Heel dit boek\u00a0\u00a0(heimelijk een uitgebreide heruitgave van Lyriek van de Lage Landen<\/i><\/em> uit 2008)\u00a0wil dat voorbestemde, dat onwrikbare uitstralen. Het zou, volgens Claes in zijn voorwoord, zijn samengesteld \u2018door de rechtvaardigste van alle rechters: de tijd\u2019. Zou het? Het is meer een smoesje van een bloemlezer die het lef mist voor keuzes. En rechtvaardig is het allerminst dat \u2018De tuinman en de dood\u2019 weer mag opdraven, alsof niet is aangetoond dat deze ene stralende ster in het zwarte zwerk van P.N. van Eycks verzamelde werk haar glans aan plagiaat ontleent. Zoals het allerminst rechtvaardig is dat het juist heel originele gedicht \u2018Eenzaam kerkhof\u2019 van Augusta Peaux ontbreekt, misschien door \u2018de tijd\u2019 vergeten maar niet door andere bloemlezers.<\/p>\n

\u2018Het geroezemoes van de recente po\u00ebzie\u2019 noemt Claes het laatste hoofdstuk. Maar de heel bekende teksten van onder meer Rutger Kopland (\u2018Jonge sla\u2019) \u00a0en Neeltje Maria Min (\u2018voor wie ik liefheb, wil ik heten\u2019) kun je moeilijk voor recent geroezemoes laten doorgaan.<\/p>\n

Paul Claes (1943) is een man van vele literaire ondernemingen, van vertalingen uit tien talen en weer terug bijvoorbeeld. Saaiheid kon je hem nooit aanwrijven, maar in deze bloemlezing met commentaar dreigt verveling. Alleen in zijn inleiding mijdt hij bijtende beweringen niet. Een cultuur kan volgens hem niet zonder traditie: \u2018Wie de leidraad van het verleden mist, doolt als een alzheimerpati\u00ebnt rond in een schimmig heden\u2019.<\/p>\n

Deze Canon<\/i><\/em>\u00a0vanaf \u2018hebban olla vogala\u2019 tot en met Jules Deelder dient als medicijn. Of de pati\u00ebnten het graag zullen slikken, is de vraag. Alle gedichten worden volgens \u00e9\u00e9n systeem toegelicht: korte en vooral kleurloze stukjes over leven en werk van de dichter, over situering, techniek, thematiek en nawerking van het gedicht. Paul Claes is de zoon van een hoogleraar klinische chemie. Dat verklaart alles, of juist niets.<\/p>\n

Mario Molegraaf<\/p>\n

Canon van de Nederlandse po\u00ebzie,\u00a0<\/i><\/em>Po\u00ebziecentrum, paperback, 432 pag., \u20ac 25,-<\/strong>
\nISBN: 9789056551209<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mario Molegraaf belicht in deze rubriek recent verschenen bundels van Nederlandse en Vlaamse dichters. Deze keer schrijft hij over\u00a0Canon van de Nederlandse po\u00ebzie van Paul Claes: Bredero was de zoon van een \u2018welgestelde schoenmaker en belastingpachter\u2019. … Verder lezen Po\u00ebzie van nu 45: ‘Canon van de Nederlandse po\u00ebzie’ van Paul Claes<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":14152,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-14150","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14150","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14150"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14150\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/14152"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14150"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14150"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14150"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}