{"id":13746,"date":"2023-02-08T08:31:51","date_gmt":"2023-02-08T08:31:51","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mdnl.nl\/?p=13746"},"modified":"2023-02-08T08:31:51","modified_gmt":"2023-02-08T08:31:51","slug":"poezie-van-nu-36-zo-worden-jaren-tijd-van-cees-nooteboom","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mdnl.nl\/?p=13746","title":{"rendered":"Po\u00ebzie van nu 36: ‘Zo worden jaren tijd’ van Cees Nooteboom"},"content":{"rendered":"

Mario Molegraaf belicht in deze rubriek recent verschenen bundels van Nederlandse en Vlaamse dichters. Deze keer schrijft hij over<\/i><\/em>\u00a0<\/i><\/em>Zo worden jaren tijd van Cees Nooteboom.<\/i><\/em><\/strong><\/p>\n

Cees Nooteboom (31 juli 1933) viert zijn negentigste verjaardag alvast met Zo worden jaren tijd. Gedichten [2022-1955]<\/i><\/em>. In die volgorde inderdaad, van nu naar vroeger, van 2022, toen hij Vos<\/i><\/em>\u00a0publiceerde, tot 1955, de tijd van de bundel die oorspronkelijk kleine cantate van het voortdurend overlijden<\/i><\/em>\u00a0heette. Wanneer je dit dichterlijke oeuvre overziet, lijkt het \u00e9\u00e9n grote cantate van het voortdurend overlijden. Het eerste, het jongste gedicht (\u2018met voor altijd de as en de geur\/ van het einde\u2019) en het laatste, het oudste gedicht (\u2018het zal je eigen hart zijn dat je dood bijt\u2019) hebben hetzelfde thema, net als veel gedichten tussen opening en slot. Het antwoord van Cees Nooteboom, zijn reactie op de eindigheid van het leven, lijkt om dan in ieder geval po\u00ebzie voor de eeuwigheid te schrijven.<\/p>\n

In \u00e9\u00e9n gedicht ziet hij even af van dat streven, voor een uithaal naar een recensent: \u2018Nee, Doorman, dat geef ik toe,\/ in mijn gedichten valt weinig te lachen\u2019. Hij verwijt de bespreker: \u2018Jij wou op je eentje\/ de ziel afschaffen\u2019. Terwijl de dichter de ziel \u2018deze week nog vier keer tegen\u2019 kwam \u2018bij Montale, Borges, Paz en Descartes.\/ Ouderwets, zul je zeggen.\/ Jouw probleem.\u2019<\/p>\n

Niet alleen in dit gedicht laat Nooteboom grote namen vallen. Hij weet veel, dat is mooi, maar verspreidt in zijn gedichten veel weetjes, en dat is minder mooi. Je krijgt geen geweldige dichtregels door een geweldige filosoof en een geweldige schilder in \u00e9\u00e9n adem te noemen: \u2018Plato had gelijk,\/ Mel\u00e9ndez bewijst het\u2019. Zulke observaties, rijk aan eruditie, arm aan po\u00ebzie, zijn er tussen 1955 en 2022 voortdurend.<\/p>\n

Cees Nooteboom, de geprezen romanschrijver en reisauteur, lijkt het liefst als dichter de geschiedenis in te willen gaan. Een dichter die zich al te bewust is van zijn dichterschap. Gedichten die gemaakt, soms zelfs gewild overkomen. Maar af en toe, per ongeluk, alsof de dichter even niet in de spiegel kijkt, zijn er prachtige, wijze, onbevangen regels: \u2018Je wilde toch leven? Wou je dan\/ alleen maar goud, het blauw\/ van de hemel, de liefde, de zon?\u2019<\/p>\n

Mario Molegraaf<\/p>\n

Zo worden jaren tijd. Gedichten [2022-1955]<\/i><\/em>, Uitgeverij De Bezige Bij, gebonden, 656 pag., \u20ac 49,99<\/strong>
\nISBN: 9789403161716<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mario Molegraaf belicht in deze rubriek recent verschenen bundels van Nederlandse en Vlaamse dichters. Deze keer schrijft hij over\u00a0Zo worden jaren tijd van Cees Nooteboom. Cees Nooteboom (31 juli 1933) viert zijn negentigste verjaardag alvast met … Verder lezen Po\u00ebzie van nu 36: ‘Zo worden jaren tijd’ van Cees Nooteboom<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":13748,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-13746","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13746","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13746"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13746\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/13748"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13746"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13746"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mdnl.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13746"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}