gepubliceerd op 12 februari 2019
Uit het NLM-archief: Hans Warren over dagboekliteratuur

Sinds 1983 verschijnt het Nieuw Letterkundig Magazijn, het halfjaarlijkse tijdschrift van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde. Het blad bevat literaire en historische bijdragen van een –meer of minder– licht wetenschappelijk karakter, waarbij de nadruk ligt op de Nederlandse literatuur. Vanaf volgend jaar zal er jaarlijks naast één papieren nummer ook een digitale editie van het NLM verschijnen.

De jaargangen 1 t/m 33 zijn al gedigitaliseerd en op de DBNL terug te vinden. Om hier nog eens de aandacht op te vestigen duiken de redacteuren van het NLM om de paar weken in het rijke archief van het tijdschrift om er een bijzonder artikel uit te lichten. Dit keer kiest Menno Voskuil voor ‘Dagboekliteratuur’ van Hans Warren:

 

In 1981 begon Hans Warren met het publiceren van zijn dagboeken, onder de titel Geheim dagboek. De reeks zou uitgroeien tot maar liefst 23 delen en werd pas in 2009 voltooid. De eerste delen van het Geheim dagboek sloegen in als een bom en stonden hoog in de bestseller-lijsten. Op 8 juni 1985, tijdens de jaarvergadering van de Maatschappij, hield Warren een lezing over dagboekliteratuur en  de totstandkoming van zijn dagboekreeks. De tekst van deze lezing verscheen in het tweede nummer van het NLM van 1985.

 

Warren gaf de luisteraar (en de lezer) een inkijkje in zijn overwegingen zijn dagboeknotities openbaar te maken. Ook gaat hij in op het succes dat Geheim dagboek hem bracht: ‘Ze bezorgden me als prozaïst in vier jaar een faam die ik als dichter in veertig jaar niet heb bereikt.’ Hij stelde zichzelf de vraag of het hem speet dat de prozaïst Warren de dichter Warren in zo’n korte tijd had overvleugeld. Een beetje, luidde zijn antwoord, want het voelde ‘of je door een jongere broer wordt voorbijgestreefd, want het dagboek, voor zover verschenen, loopt immers nog maar tot 1953.’

 

Dat Hans Warren ook nog vandaag de dag meer faam geniet als dagboekschrijver dan als dichter is in mijn ogen onterecht. Zijn poëzie is schijnbaar eenvoudig, maar weet bij iedere lezing opnieuw te verrassen en te ontroeren. Niet alleen zijn Geheim dagboek, maar zeker ook zijn Verzamelde gedichten behoren wat mij betreft in elke boekenkast te staan.

 

Lees hier het artikel ‘Dagboekliteratuur’ van Hans Warren.